Studium teoretyczne poświęcone tzw. „stylowi zerowemu” w filmie fabularnym. Styl zerowy to taki styl, w którym środki filmowego wyrazu (kamera, montaż, formy kompozycyjne) są „niewidoczne” — celem jest, by widz skupił się przede wszystkim na fabule, postaciach i emocjach, a nie na formalnych zabiegach filmowych.